การอยาก.. อยากที่จะลืม.. บางสิ่งที่เจ็บปวด..
รู้ไหม?.. กว่าความรู้สึกทั้งหมดจะหายไป..
มันใช้เวลา.. เกือบทั้งชีวิต..
เพราะสิ่งเหล่านั้น.. มันจะกลับ.. มาคอยซ้ำเติม.. ทิ่มแทง
ให้เจ็บปวด..
การลืม.. กับ.. รัก..
ต่างกันเพียบแค่.. เส้นใยไหมสีใส....
เส้นบาง ๆ ที่กั้นเอาไว้
เหมือนความรัก.. กับ... ความใคร่...
แต่การลืม.. มันทรมาน..
ไม่เหมือน..
ความรักที่มีสุข..
ความรัก.. สร้างคน ๆ หนึ่ง.. โลกใบใหม่..
ขึ้นมาอย่างง่ายดาย..
แต่ทางกลับกัน..
เมื่อทุกอย่าง.. ย้อนกลับมาเหมือนเดิม..
เหมือนดั่ง.. งานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลา..
สิ่งที่จะทำ..
คือ ลืม
แล้วตอนนั้น..
ความทรมาน. ที่ไม่อยากจะพบเจอ..
ก็จะเข้ามาพัวพันให้ชีวิตไม่จบไม่สิ้น..
ค่อยตอกย้ำ..
ทิ่มแทง..
ให้.. หลาบจำ
และ..
เจ็บปวด..
แล้วจะต้องลืมยังไง..
ให้มีความสุข?..
ต้องลืมยังไง..
เคยไหม..
วางกฏเหล็กให้ตัวเอง..
ชั่วชีวิตนี้ฉันจะไม่เป็นอย่างนั้น.. เป็นอย่างนี้..
แต่ตัวเองนั้นแหละ..
ที่เปนคนพังกฏเหล็กของตัวเอง...
"แฟนเพื่อน" ห้ามรัก..
ห้ามมีความรู้สึก..
แต่แล้ว..
กฏทั้งหลายก็พังลง..
ในพริบตาเดียว..
ถึงจะสนิทกับเพื่อนเท่าไร
มาน้อยเพียงใด..
ห้ามเด็ดขาด..
ห้ามคิดและรู้สึก..
แต่แล้ว..
ตัวเองกลับทำเอง..
"หลงรักแฟนเพื่อนตัวเอง "
เลวจริง ๆ ..
เลวที่สุด...
ทรยศ.. กับเพื่อน..
พยายามไม่ข้องเกี่ยว..
หลีกหนี.. ไม่พบ.. ไม่คุย..
ให้เค้าคิดว่าเราเกียจเค้า.. มาก ๆ
แต่ข้างใน.. รักเค้า.. ปางตาย..
จงหลีก..
ออกห่าง..
อย่าทำ.. และคิด..
เจ็บยังไงก็ต้องทน..
เมื่อเค้าเปนของเพื่อนเรา
คนที่เรารัก.. เปนแฟนกับเพื่อน.. ไม่สนิท..
จะหยุดรัก.. และลืม
ให้ความทรมาน..
ตกมาอยู่ที่ฉันคนเดียว..
จะลืมให้ได้..
แล้วพอถึงวันนั้น..
ฉันจะได้..
มีความสุข.
เสียที..
ขอบคุณสำหรับบทเรียนครั้งใหม่...
บทเรียนที่ทรมาน.. และเจ็บปวด..
แต่มันก็สอนให้ฉันรู้.. ของ ๆ คนอื่น.. เค้าก็หวงเหมือนกัน
ขอบคุณ
ขอบคุณจริง ๆ
และขอโทด..
เราขอโทดนะ" ยุ้ย"
ขอโทดที่รัก.. แฟนของเธอ..
เราจะลืมนะ..
ไม่อยากให้ยุ้ยคิดมาก..
ถึงยุ้ยจะรู้หรือไม่รู้..
แต่เราก็ผิดกับยุ้ยมาก
ขอโทดนะ
